حک شده اسم من و تو رو تن این تخته سیاه
ترکه ی بیداد و ستم مونده هنوز رو تن ما

دشت بی فرهنگی ما هرزه تموم علف هاش
خوب اگه خوب، بد اگه بد، مرده دل های آدماش

دست من و تو باید این پرده ها رو پاره کنه
کی می تونه جز من و تو درد ما رو چاره کنه

یار دبستانی من با من و همراه منی
چوب الف بر سر ما بغض من و آه منی

حک شده اسم من و تو رو تن این تخته سیاه
ترکه ی بیداد و ستم مونده هنوز رو تن ما

یار دبستانی من با من و همراه منی
چوب الف بر سر ما بغض من و آه منی

حک شده اسم من و تو رو تن این تخته سیاه
ترکه ی بیداد و ستم مونده هنوز رو تن ما

دشت بی فرهنگی ما هرزه تموم علف هاش
خوب اگه خوب، بد اگه بد، مرده دل های آدماش

دست من و تو باید این پرده ها رو پاره کنه
کی می تونه جز من و تو درد ما رو چاره کن

یار دبستانی من با من و همراه منی
چوب الف بر سر ما بغض من و آه منی

حک شده اسم من و تو رو تن این تخته سیاه
ترکه ی بیداد و ستم مونده هنوز رو تن ما

                                                 میگزم لب که چرا گوش به نادان کردم

                                                                                               حافظ

فضولی یک ذهن سرراهی

http://fekrbaz.blogfa.com/

                         ما را به رندی افسانه کردند

                                                            پیران جاهل شیخان گمراه

                                                                                               حافظ

FREE IRAN

                      چیه پس تو سرت

                                             کی با ما راه میایی

                                                                       جونه مادرت. 

                                                                                                  محسن نامجو

من نمي دانم،

كه چرا مي گويند : اسب حيوان نجيبي است

كبوتر زيباست و چرا در قفس هيچكسي كركس نيست

گل شبدر چه كم از لاله قرمز دارد

چشم ها را بايد شست ، جور ديگر بايد ديد

واژه را بايد شست

واژه بايد خود باد ، واژه بايد خود باران باشد

چتر را بايد بست

زير باران بايد رفت

فكر را ، خاطره را ، زير باران بايد برد

با همه مردم شهر ، زير باران بايد رفت

دوست را ، زير باران بايد جست

زير باران بايد با زن خوابيد

زير باران بايد بازي كرد

زير باران بايد چيز نوشت، حرف زد .

نيلوفر كاشت، زندگي تر شدن پي درپي، زندگي آب تني كردن در حوضچه (( اكنون )) است

                                                                                                          سهراب سپهری

                            که از آغازش بس که آزرده شدم

                                                                   چشم به پایان دارم...

یحیی یازده سال داشت و اولين روزی بود که می خواست روزنامه دیلی نيوز بفروشد. در اداره روزنامه

متصدی تحویل روزنامه ها و چند تا بچه همسال خودش که آنها هم روزنامه  می فروختند چند بار اسم

دیلی نيوز را برایش تلفظ کردند و او هم فوری آن را یاد گرفت و به نظرش آن اسم به شکل یک دیزی

آمد. چند بار صحيح و بی زحمت پشت سر هم پيش خودش گفت: دیلی نيوز ! دیلی نيوز! و از اداره

روزنامه بيرون آمد....

نوروز

همگی

پیروز